Zabiegi artroskopowe

Artroskopia stawu ramiennego( artroskopia barku)

Artroskopia barku jest mini inwazyjną metodą operacyjną, polegającą na wprowadzeniu układu optycznego do wnętrza stawu, przez wykonanie kilku niewielkich nacięć na skórze okolicy barku, a obraz z wnętrza operator obserwuje na monitorze w dużym powiększeniu.
Metoda ta pozwala operatorowi ocenić samą przestrzeń stawu ramiennego, przestrzeń podbarkową, w tym też stawu barkowo- obojczykowego. Operator ma możliwość wykonania wielu małoinwazyjnych technik operacyjnych, w tym rekonstrukcyjnych, z użyciem najnowocześniejszych implantów.

Kiedy decydujemy się na artroskopię barku?

• nawykowe zwichnięcie stawu ramiennego/ niestabilność stawu ramiennego
• uszkodzenie ścięgien mięśni stożka rotatorów
• zapalenie kaletki podbarkowej z ciasnotą podbarkową

Podczas artroskopii stawu ramiennego możemy dodatkowo:

• odtworzyć ciągłość i stabilność obrąbka łopatki
• odtworzyć ciągłość ścięgien rotatorów
• oczyścić zapaloną kaletkę podbarkową, usunąć wyrośla kostne
• przesunąć przyczep bicepsa

Zabieg artroskopii stawu ramiennego przeprowadzamy w warunkach sali operacyjnej, w znieczuleniu ogólnym i przewodowym. Pacjent może opuścić Klinikę nawet tego samego dnia.
Po zabiegu stosujemy czasem ortezy stawu ramiennego, które powinny limitować pewne ruchy w stawie.
Usunięcie szwów następuje po ok. 2 tygodniach.
Nieodzownym elementem pooperacyjnym jest oczywiście rehabilitacja, pod okiem doświadczonego terapeuty.

Artroskopia stawu kolanowego

Artroskopia stawu kolanowego jest mini inwazyjną metodą operacyjną, polegającą na wprowadzeniu układu optycznego do wnętrza stawu, przez wykonanie dwóch, czasem większej liczby nacięć na skórze okolicy kolana i obserwacji wnętrza stawu na ekranie monitora w znacznym powiększeniu. W trakcie zabiegu operator ma możliwość wykonania wielu małoinwazyjnych technik operacyjnych, w tym rekonstrukcyjnych, z użyciem najnowocześniejszych implantów.

Kiedy decydujemy się na artroskopię stawu kolanowego?

• uszkodzenie łąkotek
• uszkodzenie więzadeł krzyżowych
• uszkodzenie chrząstki stawowej, też zmiany zwyrodnieniowe
• nawykowe zwichnięcie rzepki
• ciała wolne stawu kolanowego

Podczas artroskopii stawu kolanowego możemy dodatkowo:

• naprawić uszkodzoną łąkotkę( przyśrodkową lub boczną), często stosujemy zszywki łąkotkowe, rzadko usuwamy większe fragmenty łąkotki
• dokonać rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego( najczęściej), rzadziej również tylnego
• odtworzyć tzw. troczki rzepki uszkodzone podczas jej zwichania
• uzupełnić ubytki chrzęstne przez zastosowanie preparatów kolagenowych czy różnego rodzaju membran
• przeciąć przerośnięte fałdy błony maziowej
• usunąć zrosty wewnątrzstawowe powstałe np. po poprzednich zabiegach
• oczyścić nadmiernie przerośniętą błonę maziową
• usunąć wolne fragmenty chrzęstne z wnętrza stawu

Zabieg artroskopii przeprowadzamy w warunkach sali operacyjnej, w znieczuleniu przewodowym w kręgosłup. Pacjent może opuścić Klinikę nawet tego samego dnia.

Po zabiegu zwykle zalecamy pacjentowi chodzenie przy pomocy kul łokciowych, a czas ich stosowania uzależniamy od rozległości wykonanych procedur.

Usunięcie szwów następuje po ok. 2 tygodniach.

Nieodzownym elementem pooperacyjnym jest oczywiście rehabilitacja, pod okiem doświadczonego terapeuty.

Artroskopia stawu biodrowego

Artroskopia stawu biodrowego to małoinwazyjna metoda operacyjna, polegająca na wprowadzeniu układu optycznego do wnętrza stawu biodrowego przez wykonanie kilku niewielkich nacięć w okolicy pachwinowo-biodrowej. Obraz z kamery jest wyświetlany na monitorze w dużym powiększeniu, co pozwala operatorowi na precyzyjną ocenę struktur wewnątrzstawowych oraz wykonanie odpowiednich procedur leczniczych.

Zabieg ten umożliwia dokładne zdiagnozowanie i jednocześnie leczenie wielu schorzeń stawu biodrowego, z zastosowaniem nowoczesnych narzędzi i implantów, bez konieczności wykonywania rozległego zabiegu otwartego.

Kiedy decydujemy się na artroskopię stawu biodrowego?

• uszkodzenie obrąbka panewki stawu biodrowego (np. w zespole FAIS – konflikt udowo-panewkowy
• umiarkowane zmiany zwyrodnieniowe stawu biodrowego
• obecność ciał wolnych w stawie biodrowym (np. fragmentów chrząstki, kostnych)
• uszkodzenia chrząstki stawowej
• przerośnięta błona maziowa lub fałdy zasłaniające
• patologie ścięgna mięśnia biodrowo-lędźwiowego lub pozostałych struktur miękkotkankowych w obrębie stawu

Podczas artroskopii stawu biodrowego możemy dodatkowo:

• zszyć lub częściowo usunąć uszkodzony obrąbek panewki
• usunąć ciała wolne z jamy stawu
• wygładzić lub zaopatrzyć ubytki chrząstki
• wykonać dekompresję przerośniętej błony maziowej
• usunąć konflikt kostny (np. nadmiar kości szyjki kości udowej lub obrzeża panewki)
• wykonać plastykę obrąbka i/lub panewki w przypadku konfliktu typu CAM lub Pincer

Zabieg wykonywany jest w warunkach sali operacyjnej, zazwyczaj w znieczuleniu ogólnym lub przewodowym. Ze względu na specyfikę anatomiczną i większe wymagania techniczne, artroskopia biodra jest zabiegiem bardziej złożonym niż artroskopia kolana czy barku, ale równie skutecznym w odpowiednio dobranych wskazaniach.

Po zabiegu pacjent porusza się przy pomocy kul łokciowych – czas ich stosowania zależy od zakresu wykonanych procedur i zaleceń operatora.

Usunięcie szwów następuje po około 2 tygodniach.

Niezbędnym elementem powrotu do sprawności jest odpowiednio dobrana i prowadzona rehabilitacja, pod okiem doświadczonego fizjoterapeuty.